Utanç Verici Rapor

Münevver Karabulut’un korkunç cinayetini, her ne kadar basına bu konuda yasak getirilmek istense de, maalesef üzülerek 3 Mart gününden beri basından takip ediyoruz. Bildiğiniz gibi Münevver Karabulut adındaki  genç kız, hala kayıp olan sevgilisi tarafından Etiler’de öldürülüp, başı kesilerek gitar kutusu içinde köpe atılmıştı.

Konunun detayına girmeye niyetim yok, katilin hala kayıp olması bile utanç verici iken beni bazen bu ülkede yaşadığıma pişman edecek cinsten başka bir skandal bugün ortaya çıktı. Münevver Karabulut’un iç çamaşırında tespit edilen sperm nedeniyle bu kız için namuzsuz da dendi, ailesine “kızına sahip çıksaydın sen de be adam” da dendi.

Aile perişan edilip aylardır namuzsuzlukla suçlanıldıktan sonra yapılan DNA incelemesinden spermin aynı gün otopsi yapılan bir başka cenazeye ait olduğu tespit ediliyor!!! Yani marifetli  otopsi teknisyeni ya bir önceki cenazeyi incelerken kullandığı eldivenlerini çıkarmıyor, spermli eldivenle M.K.’nin iç çamaşırına değiyor ve spermi çamaşıra bulaştırıyor ya da M.K.yı spermli, temizlenme zahmetinde bulunulmamış, bir önceki cenazeden spermli kalmış otopsi masasına yatırılıyor: Gelin de delirmeyin! Televizyonda kurumdan bir doktor çıkıp da aynen şu lafları sarfedebiliyor “binlerce otopsi yapılan bir yerde eleman yetersizliğini göz önüne alırsanız, kaliteden ödün vermeniz gerekebiliyor!”

Utanıyorum, bu insanlarla aynı ülkede yaşadığım için utanıyorum.

İlgili Yazılar

  • İlgili yazı bulunamadı...

Comments (1)

Ceyhun CanbazogluJuly 9th, 2009 at 13:16

CSI TV serisini izlediğinde insan, Amerika’da cinayet işlemek için IQ’nun 1.000! olması gerektiğini düşünüyor insan. Bizim memlekette ise bırak “gerçek” katilin bulunması, üzerine bir cinayetin kalmaması bile mucize. Bu ülke tel tel dökülüyor. Adalet, bence sanıldığının aksine bir ülkeyi vatan, üzerinde yaşayanları millet olabilmesinin en temel şartı olan “saygı”nın mabedidir. Bu yüzden adaletin sağlandığı yerler Amerikan filmlerinde, saray gibidir. Yücedir. İhtişamı ile ezer insanı. Türkiye’de adalet, iş hanı yazanesi tadındaki “dairelerde” ayaküstü yaşanan bir deneyimdir. Hakmin, savcın ne yapsın. Devlet bunu uygun görüyorsa değil m. O yüzden çok üzücü ancak bizim eserimiz! Hepimizin…

Leave a comment

Your comment